مدح و وفات حضرت ام البنین سلاماللهعلیها
میان خاکیِ دنیا، پُر از خلد برین بودن در اوج آسمانها ماندن اما در زمین بودن زنی آبیتر از دریا، چـراغ خـانۀ مولا که در طوفان و تاریکی، چنان بودن، چنین بودن چه حس بینظیری میشود در خانهای ساده دمـادم محـرم راز امیـرالمؤمـنین بودن بشر را ساحتی تازه به مفهوم ادب دادن مدام از فاطمه، از کودکانش شرمگین بودن قمرهایش، پسرهایش، جوانمردان تاریخاند شگفتا زن که در دنیا چنین مردآفرین بودن زنی اینگونه باید بود تا اُمالبنین گـشتن خوشا اُمُّالبنین بودن، خوشا اُمالبنین بودن |